.

Lieve Lezers,
De afgelopen 2 weken zijn we in Colombo geweest. Hier is de boot even open geweest voor het publiek. We zijn hier iets langer gebleven omdat er problemen waren met de motor en met de VISA. Uiteindelijk moesten we met 400 man een 3-tal papieren invullen op internet voordat we naar India konden. Helaas hebben we door al dit oponthoud de eerste poort van India over moeten slaan. Daar baal ik nog steeds een beetje van, maar er valt niks aan te doen.
Wel heb ik samen met Mandy in Colombo veel boeken gekocht. Tja je werkt en leeft op een boekenschip dan is het natuurlijk logisch dat je een paar boeken mee naar huis neemt. We hebben deze boeken samen met andere dingen in een grote box naar huis gestuurd en het is hier echt goedkoop vergeleken met de PTT of hoe het nu dan ook mag heten..

India
In india kregen we het hele team van Mosbach aan boord. Dit is het Exclusive Leader Team van GBO ships. En natuurlijk hoort daar een luxe etentje bij. Dus ik ging lekker aan het koken. We hebben een 3 gangen diner gemaakt. Als voorgerecht hadden we verse gamba’s met knoflook en paprika met een gember saus. Als hoofdgereht hadden we ossenhaas met groenten en een pepersaus en als dessert een parfait van verschillende smaken met een framboos-toffee saus, bananen en mango papier. (zie foto)

Voordat we de binnenlanden van India in mochten, moesten we eerst een training volgend. We hadden ons dan ook voorbereid op het ergste. Maar toen we er eenmaal waren viel het reuze mee. Nee, het is geen Nederland, maar de provincie waar we waren is de rijkste provincie van India en dat was zeker te zien. Dus we verbaasden ons achteraf nogal over de training.
De lichaamstaal in India is wel heel speciaal. Als mensen het ergens mee eens zijn, schudden ze namelijk net zo met hun hoofd als dat wij in Nederland doen als we het ergens totaal niet mee eens zijn. Je snapt dus af en toe geen klap van wat ze bedoelen! Leverde soms lastige maar ook grappige situaties op.
Bij de volgende poort van India gaan wij met een groep op Challenge. Dan gaan we echt de binnenlanden van India in, de zogenaamde Dallits. Ik kijk erg uit naar de Challenge want vaak zijn dit de momenten dat je echt diep tot de mensen doordringt.
Wat heel erg mooi is geweest de afgelopen tijd is dat God echt in me aan het werk is. En dat ik bijzondere dingen mag mee maken, zoals dat ik volgende week op Challenge team ga naar de binnenlanden van India. Ook was het zo gaaf om te zien dat in Sri Lanka, Galle en Hambantota gemiddeld 5000 mensen per dag naar de boot komen, volwassenen en kinderen. Op deze foto staat 3000 man t wachten om de boot op te kunnen. In de volle zon, het is soms onbegrijpelijk! God werkt….

Ik dank God hoe Hij in mijn leven werkt. Mijn 2 jaar op deze boot zijn bijna voorbij, maar het is super bijzonder hoe dicht God bij me is geweest. Ik ben zo dankbaar dat ik hier heb mogen zijn.
Weet jullie wat nou stiekem gewoon zo leuk is aan boord, dat er altijd tijd is voor een feestje met water. Het is namelijk zo dat als er iemand weg gaat je de volle lading krijgt met water. En dan loopt het natuurlijk weer lekker uit de hand. Ik hoop dat ik over 8 weken ook de volle lading krijg, ik kijk er stiekem een beetje naar uit!
11 September land ik weer op Nederlandse bodem. Als je graag meer wilt weten over mijn vlucht stuur me dan een mailtje. Ik zie jullie snel!
Liefs Joost

Lieve Mensen!

Zo het weer een tijdje geleden, we zijn terug in Europa en wel te verstaan op de Canarische Eilanden: Grand Canaria, Las Palmas en Tenerife.
Toen we aankwamen op Las Palmas zwom er een verdwaalde hamer haai van 6 meter rondom het schip. Was echt mooi om zo’n beest eens in het echt te zien, tandjes wat zijn die beesten groot! Toen we de boot hadden aangelegd stond er heel veel familie van bemanningsleden op de kant, we zijn dan ook met z’n allen de boot afgegaan en hebben op de kade een drankje gedronken. (hier mocht het wel..)
Op mijn eerste E-Day zijn we naar een verslavingsinstelling geweest. Het was een soort ‘de Hoop’ maar dan toch anders. We hebben hier een BBQ gehad, was opzich wel grappig want het overgrote deel van de mensen die er waren spraken geen Engels en aangezien mijn spaans nog niet top is was het een hoop handen en voeten taal. Was leuk om mee te maken. Ook heb ik samen met een echte spanjaard paëlla gemaakt in een pan van 2 meter doorsnede. Hoe gaaf is dat..? Na het eten zijn we naar het huis van een spaanse vrouw gegaan voor een kerkdienst. Ik ben daar in slaap gevallen, was zo ontzettend moe dat ik niets van de dienst heb meegekregen.
Na Las Palmas zijn we doorgegaan naar Tenerife, dit is de 2de poort van de eilanden. Tenerife staat bekend als party eiland we hebben op dit eiland dan ook geen E-Day gehad. Wel ben ik als uitstapje naar een vulkaan geweest, deze vulkaan is 3700 meter hoog en we zaten dan ook boven de wolken. Erg mooie ervaring. Ook hebben we op Tenerife een spreker van het eiland gehad. Deze man had een verleden in drugsgebruik en overmatig feesten. Hij heeft dan ook midden op het eiland een christelijk centrum opgericht, de Living room. (www.thelivingroom.es) hier worden lezingen en andere dingen gegeven.
Na Tenerife zijn we doorgegaan naar Malta. Deze tocht heeft 7 dagen geduurd. Maar wat hebben we een hoop gezien… orka’s, dolfijnen, haaien en walvissen. Aangekomen in de straat van Gibraltar was het toch wel heel gaaf om daar met de Logos doorheen te varen. We hebben diezelfde avond nog een Nederlandse avond gehad . We hebben gehaktballen, rodekool, jus, tomaten crème soep, aardappelpuree en stroopwafelijs gemaakt. Wat een werk was dat maar wel erg leuk!
Malta zelf is een prachtig eiland, je ziet hier zoveel geschiedenis. Echt super vet gewoon! Aangekomen in Malta staat ook hier weer een hoop familie te wachten op onze aankomst. Er kwamen ook 3 vriendinnen van Mandy langs waar we gezellig mee uit eten zijn geweest. Was erg leuk!
Tijdens mijn E-Day zijn we wezen flyeren, als ik ergens een hekel an heb is dat het wel, ik heb niet voor niets een Nee-Nee sticker op mijn brienvenbus thuis. Maar goed, je kunt niet zomaar nee zeggen. Dus ik vrolijk die flyers rondgebracht, word ik op een gegeven moment toch bijna aangevallen door een hond! Ik ben niet snel bang, maar deze hond had me toch wel even!
Omdat ik op dit moment een van de hoofdcrewleden ben heb ik een brandtraining moeten volgen. Wij sochtends naar het vliegveld rennen om daar de slangen uit te rollen en we moesten een brand blussen in een container, heb er een hoop van geleerd en weet nu in ieder geval hoe ik moet handelen!
En na een weekje kwam nog een vriendin van Mandy die ze beschouwd als zusje. En dat is ook zo, wat een top meid, geweldig! Lekker kletsen. Ook had ze een paar mooie kadootjes voor me mee genomen. Sokken met Holland erop en een mooi roze t-shirt waar ik super blij mee ben.
Ben de laaste weken erg druk geweest met werken en de komende weken worden nog drukker omdat de Chef weg gaat voor 6 weken. De zwitsers kunnen wegens veiligsheidsredenen niet mee naar L-i-b-i-e- namelijk.
In Li-bi-e hadden we 3 grote poorten namelijk Tripoli, Misurata en Benghazi. Wat een land zeg, aan boord hadden we kledingvoorschriften gekregen om aan de cultuur te voldoen. Vrouwen lange wijde kleding met een sjaal om hun hoofd. Mannen gesloten schoenen, lange broek, en een blouse of een nette trui. Voor mij was dit wel even wennen want buiten is het wel 28 graden. En dan nog niet te bedenken hoe de vrouwen zich voelen in deze lange kleding.
De eerste poort gingen we samen met een paar Nederlanders de cultuur verkennen en als je op straat loopt merk je wel dat het niet multicultureel is zoals bij ons. Mensen kijken naar je en zeker als je met je blonde vriendin naast je loopt. Dat hebben ze nog nooit gezien. Maar de mensen zijn erg aardig. We hebben meer dan 60.000 bezoekers hier aanboord gehad. Maar het meeste ben ik bezig geweest in de keuken omdat ik de volledige leiding over had genomen van Ernst die op break was. De hele keuken leiden, teambuilding gedaan, menu`s maken, koken geweldige ervaring was dit. Heel veel geleerd van mezelf en van anderen.

Na li-bi-e zijn we doorgegaan naar Egypte. We kregen de mogelijkhied om naar de pyramides te gaan kijken en hebben dit dan ook met beide handen aangepakt. We zijn de hele dag onderweg geweest, onder politiebegeleiding, want het land is toch wel erg crimineel. Maar een sirene is erg makkelijk als je ergens lang moet wachten .

(Mandy en ik op een kameel, pyramides op de achtergrond)
Na Egypte zijn we doorgegaan naar Libanon. Naar de poort van Beirut, dit was dan ook onze kerstpoort. Ik had een aantal dagen break en de ouders van Mandy kwamen een weekje langs en we zijn dan ook samen met hun uit eten geweest om ze beter te leren kennen. Het was heerlijk om even uit te kunnen rusten na het harde werken in Li-b-ie. Maar na deze rust kwam weer de druk voor de kerst eraan, er moest natuurlijk wel gekookt worden.
We hadden een groot diner voor 150 mensen. Drie gangen en we hebben prachtig eten voor ze gemaakt. Enige nadeel is dat je na zo’n menu vaak op het podium moet komen en dan gaan ze voor je klappen. Ik kan daar niet zo goed tegen..
Tijdens mijn E-Day zijn we naar een opvangtehuis voor kinderen van 2-18 jaar geweest. Dit was een geweldige dag omdat je echt met die kinderen bezig kan zijn en ze al super blij maakt als je een potje met ze voetbalt.
En toen kwam kerst er echt aan. We wisten van te voren dat het druk zou worden, maar we hebben uiteindelijk met zn tweeën 4 dagen van dik 15 uur gemaakt. Het was ontzettend druk, maar het was ook heel gaaf. We hebben op kerstavond een 3 gangen diner gemaakt, tijdens eerste kerstdag een brunch en gelukkig werden we savonds van eten voorzien van buiten af anders was het nog drukker geweest.
Maar we moesten natuurlijk niet vergeten dat het niet alleen maar om het eten ging, kerst is iets zoveel mooiers. Jezus is naar de aarde gekomen, voor ons. Het is toch eigenlijk te mooi om niet over na te denken. Dit jaar op de Logos Hope was geweldig. Ik heb een prachtig mooie en leerzame tijd mogen hebben. En God heeft me het afgelopen jaar ontzettend veel geleerd. En ik heb Mandy leren kennen wat ook nog eens extra toevoeging geeft aan mijn leven. Maar zonder jullie steun had ik het niet gered, dank jullie wel voor jullie gebed en alle giften. We zijn samen een in Jezus.
Over 9 maanden ben ik alweer thuis, wat gaat de tijd toch snel. Ik wens jullie allemaal een ontzettend gezegend 2011 toe! Tot snel!

Liefs, Joost

Hallo lieve mensen!

We zijn aangekomen op de Bahama’s en hier hebben we de boot stil gelegd i.v.m. een groot diner. Het is ongelooflijk wat je hier ziet. Ik ben op veel toeristen plekken geweest, maar dit is een soort paradijs denk ik. Zoveel mensen, zoveel mooie dingen, zoveel toeristen! En er liggen hier cruiseschepen, te groot om te bedenken! Inclusief onze boot lagen we er met z’n zessen. Echt niet normaal!

Groot diner
We hadden 27 maart een groot diner voor 200 man. Ontzettend veel voorbereiding, maar het was zo gaaf om te doen. We zijn natuurlijk gewend om voor 500 man te koken, dus dan is zo’n afwisseling heerlijk. Het was wel een hele andere ervaring dan in het restaurant, omdat je met mensen werkt die geen ervaring hebben. Maar het was echt top.
Voorgerecht torentje van polenta, zalm mousse, bermuda uien, en dille.
Hoofdgerecht mooi stukje biefstuk van de haas, met een champignon saus, gebakken krieltjes en groente.
Nagerecht frisse yoghurt bavarois

Blt training van 28 -3 tot 3-4 10.
De Basic Leadership Training wordt elke 6 maanden gegeven aan shirfleaders en andere leaders op het schip. Op deze manier wil OM investeren in jonge leiders. Deze week was de training niet op het schip, maar in een aparte ruimte. We werden iedere dag om half 8 bij het schip opgehaald en om half 6 weer thuis gebracht. Het waren ontzettend lange maar zeker leerzame dagen vol nieuwe informatie. Zo hebben we een korte presentatie moeten geven van een interview met iemand op het schip en hebben we nog vele andere onderwerpen besproken zoals bijvoorbeeld worship, leadership, time management en het omgaan met stress. Het was soms moeilijk, omdat ik moeite heb met theorie maar het zit in mijn hoofd! En ik kan er wat mee! Over 6 maanden krijgen we een vervolg. Ik ben benieuwd!

Hotel Atlantis
Tijdens onze trip op de Bahamas mochten we ook een bezoek brengen aan Hotel Atlantis. Dit hotel is groot en duur maar ook ontzettend mooi. Je betaald hier voor de duurste kamer 25.000 euro per nacht, maar ze zijn dan gelegen aan het grootste waterpark van de wereld en ze hebben een zeeaquarium in het hotel. Zo geweldig om al die vissen te zien zwemmen. Haaien, roggen, andere grote vissen. Echt top! Het was zeker leuk om hier even rond te lopen zonder te hoeven betalen. Aangezien je hier al 35 euro betaald voor een pizza en 8 euro voor een drankje!

Kamergenoot
Aan het einde van deze reis is mijn kamergenoot Rob weggegaan. Hij is weer terug naar Australië. Ik zal hem missen, het was een leuke kamergenoot waar je fijn mee kon praten. Zo zie je maar weer dat mensen komen en gaan. En dat je je niet al teveel moet gaan hechten aan mensen! Maar verder gaat het hier goed. Ik ervaar Gods steun en vermaak me prima!

Triangel van Bermuda
We zitten op dit moment op de oceaan. Op de Triangel van Bermuda. Dit is de plek waar al menig vliegtuig en boot is verdwenen. We hopen maar dat wij blijven varen en dat we over 2 dagen aankomen in Bermuda. Ik hou jullie op de hoogte! Tot de volgende nieuwsbrief!

Liefs, Joost

Ja.. en dan ga je ineens naar Jamaica! Ik was er super enthousiast over omdat ik hier vorig jaar op vakantie ben geweest. Het is een ontzettend mooi eiland. Veel natuur, mooie stranden en super aardige mensen. Dus je zou zeggen dat hier geen problemen zijn. Maar niets is minder waar. Er is namelijk wel degelijk een probleem in Jamaica. Tachtig procent van de bevolking leeft namelijk onder de armoedegrens.

Armoede
De hotels en toeristische maatschappijen hier zijn van buitenlanders, dus al het geld dat Jamaica in komt, gaat er ook meteen weer uit. Ik heb hier wijken bezocht, zoals Trench en Jones Town en ik ben best wel geschrokken. Als je z iet hoe de mensen hier echt leven, dan kun je daar echt wel staan janken! Je moet je er op een gegeven moment gewoon voor afsluiten, anders zou je al die mensen persoonlijk willen gaan helpen. Mensen.. wat een bende! Ik snap niet hoe de mensen hier kunnen leven en ik zou dit ook niemand toewensen. Ik zou persoonlijk nooit meer naar Jamaica op vakantie gaan, ik zou niet met een cocktail op het strand kunnen zitten terwijl er een paar meter verder iemand bijna geen geld meer heeft om ook maar eten te kunnen kopen. Ik zou een ontzettend schuldgevoel krijgen.
Zolang je hier loopt met je T-shirt van de logos hope hebben mensen respect voor je, maar je moet hier zeker niet de toffe gast uit gaan hangen! Jamaica is een prachtig land, maar wat een armoede. Bid voor Jamaica!

Montego bay.
In Montego bay zou ik een nieuwe cursus EHBO en veiligheid gaan doen. Ik moest deze cursussen volgen omdat ik binnenkort sous chef zou worden. Maar deze cursussen liepen niet als gepland! Ik voelde me op dat moment niet helemaal top en heb daardoor mijn cursussen best wel verpest.

Nieuw Maatje
Ik ben gaan bidden voor een nieuw maatje, iemand waarbij je steun kunt vinden en je verhaal aan kwijt kunt. En God heeft mijn gebed verhoord! Ik heb een nieuwe maatje gevonden! We hebben lol en kunnen heel goed praten. Zo zie je maar weer dat bidden werkt! God is groot!
Op een later moment mocht ik de cursussen overnieuw doen en ik ben uiteindelijk geslaagd! Ik ben hier super blij mee, want dat betekend dat ik mag gaan tekenen voor de functie van sous chef! Vanaf mei hoop ik daarmee te gaan beginnen, maar we zullen zien wat God voor mij in gedachte heeft!

E-day
We hebben hier op Jamaica twee E-days gehad, dit zijn dagen waarmee je met het team de binnenlanden in gaat om de mensen te helpen, leuke dingen met ze te doen en ze over God te vertellen. Tijdens de eerste dag gingen we op bezoek bij een christelijk weeshuis voor gehandicapte kinderen. Het is hier in Jamaica namelijk zo dat gehandicapte kinderen letterlijk aan de kant worden gelegd, omdat ouders zich er voor schamen dat ze zulke kinderen krijgen. Gelukkig wordt er steeds meer voor deze kinderen gedaan en worden er steeds meer huizen voor ze gebouwd.

Op de tweede dag zijn we naar Trenchtown geweest. Hier hebben we met de kinderen een programma gehad. We hebben de kinderen van alles verteld, over de liefde van God en dat Hij je mooi vind zoals je bent. Daarna hebben we met de kinderen spiegels gemaakt, zodat ze zichzelf aan kunnen leren dat God echt van hun houdt zoals ze zijn. De kinderen vonden het geweldig, je had echt die hoofdjes moeten zien! Het was de geweldigste dag op het schip ever! God is zo goed bezig!

Omdat de Doulos natuurlijk niet meer vaart kregen wij nog ff 60 mensen van de doulos tot ik toch ff zat te kijken tandjes het wordt wel erg druk aanboord. Ben je natuurlijk niet gewent zoveel mensen om je heen. Maar het went het is er g druk maar gezellig aan boord.
Natuurlijk hebben we ook nog een heerlijke dag vrij gehad. We zijn met een aantal Nederlanders naar een tuin hier op het eiland geweest. Dit is een hele rustige tuin met riviertjes enzo. We hebben daar heerlijk genoten. Een beetje dammetjes gebouwd in de riviertjes en heerlijk gegeten! Even een dag lekker wat anders doen! We zijn zelfs nog naar de Subway geweest, even het Europese gevoel mee pakken haha! Rond een uurtje of elf zijn we weer richting het schip gegaan, het was een heerlijke dag!

De laatste dag dat we in de haven van Kingston lagen, kwamen er 2 gasten van Chicken Jerk Chicken. Dit is een pittige marinade die ontzettend beroemd is in Jamaica. Deze gasten hebben Andy en Mij het recept geleerd. Echt super, je leert hier dingen, echt ongelooflijk! .
Maar toch wil ik jullie nog zeggen, Jamaica is een land met ontzettend veel armoede. Dit land heeft heel veel gebed nodig! Gelukkig hebben we in deze poort bijna 240.00 bezoekers gehad! Echt Super. Dank God voor deze aantallen, en bid dat we bij de volgende poort ook weer zoveel mensen mogen ontvangen! Het gaat jullie goed!
Liefs, Joost
Ps: Er zijn trouwens zo’n 60 mensen van de Doulos naar de Logos gekomen. In het begin dacht ik nog dat dit ontzettend druk zou worden, maar het is heel erg gezellig aan boord! Wel een beetje druk, maar je went er aan! Tot snel!

Beste Lezers,

Sorry dat deze nieuwsbief zo laat eruit is gegaan… er was wat oponthoud.. Maar voor dat ik begin met schrijven wil ik toch ook nog zeggen dat het in deze poort een tijd was van genieten en relaxen, daar heb ik er van genoten. Ook wil ik iedereen bedanken voor alle lieve kaartjes die ik heb mogen ontvangen. Ik heb een heleboel postkaarten en zelfs 11 pakketten mogen ontvangen! iedereen bedankt!

Op de dag voor kerst werd ik ineens gebeld door de brug dat er iemand voor mij aan de telefoon is geweest die me dringend wilde spreken… hij legde me uit in het gebrekkig pakistaans/engels dat het een man was van waarschijnlijk rond de 40/50 en dat hij later op de dag terug zou bellen… Dus er ging bij mij alweer van alles door m’n hoofd dat het m’n vader zou zijn en dat er iets ergs zou zijn gebeurd. Maar goed.. de man zou 10 minuten later terug bellen, dus ben ik naar de brug gegaan om daar op het telefoontje te wachten. 10 minuten later werd ik gebeld door ene Mart, Nederlandse vlotte babbel en hij begon mij uit te leggen dat hij al 9 jaar op curacao woont met zijn vrouw en dat hij via via had gehoord dat wij met het schip in curacao lagen. En toen was hij samen met zijn vrouw op het idee gekomen om mij eens een dag in de watten te gaan leggen.. Dus ik had zoiets van ja, leuk.. maar wie zijn jullie dan eigenlijk? En toen begon hij mij uit te leggen dat zijn schoonmoeder in Bap-Noord zit en dat hij het zo heeft gehoord.. Dus ik heb mijn rooster erbij gepakt en toen hebben we een afsprak gemaakt voor 3 januari.. ik ben ontzettend benieuwd!

Maandag 21 dec tot 25 dec.
Deze dagen zijn we ons aan het klaarmaken voor kerst, en met kerst bedoel ik dan de kerstmaaltijden. Ik had opgegeven dat ik alle kerstdagen wilde werken omdat ik dat gewoon leuk vind en natuurlijk ook gewend ben uit het horeca leven. Dus hadden we voor kerstavond een mooi 3 gangen menu in elkaar gezet waar iedereen van kon genieten.

Op 1e kerstdag hebben we ‘sochtends met z’n allen gebrunched . En ‘smiddags hadden we ‘open cabins’ zodat je bij eidereen even een kijke mocht nemen hoe hij of zij nou leefde op het schip.
Later op de dag ben ik lekker naast het schip gaan zwemmen (best raar op 1e kerstdag) Dus ik spring van het schip af, blijf ik aan een touw hangen wat er voor bedoeld was op het schip weer op te klimmen. Dus ik een dikke schaafwond op m’n been waarmee ik dus vol in het zoute water belandde.. Dat was echt een rot moment, maar goed we lopen nog!

Op 2e kerstdag zijn we naar de gevangenis van Curacao gegaan. We hebben daar gevotbald met gasten, beden en met veel mensen gepraat. Ik heb een hele tijd met een gast van 30 zitten praten. Hij is 2 jaar geleden tot geloof gekomen en hij moet nog 4 jaar zitten voor moord. Maar hoe die gast over God sprak, echt wonderbaarlijk. God is groot!

Zon 27 – 30 dec
Omdat wij als schip natuurlijk bijna overal komen en we zo’n mannetje of 70 aan boord hebben die van duiken houdt is er alle gelegenheid om zelf ook je duikbrevet te gaan halen. Er was met een lokale duikschool een deal gesloten dat je je open water course kon doen voor 139.40 euro. Deze open water course bestaat uit 5 duiken met 3 skills (zoals je masker vol laten lopen en weer leeg, en je zuurstofmasker ‘verliezen’ en weer terug vinden) Ook moest er aan het einde een toets worden gemaakt waarbij je 50 vragen moest maken waarvan je er maar 13 fout mocht hebben. En ik had er maar 4 fout, dus ik heb mijn duikbrevet gehaald en ik moet toegeven, de onderwaterwereld van Curacao is ONTZETTEND mooi! Echt een paradijsje onder water. En ze hebben nu ook geregeld dat we in Aruba straks ook voor een schappelijk prijsje kunnen gaan duiken!

30 december
Vandaag mocht ik afrijden voor mijn scheepsrijbewijs en ik heb he,m in 1 keer gehaald dus nu mag ik in curacao gewoon de auto instappen.

31 december
Vandaag natuurlijk oud en nieuw.. we hebben dit heerlijk in willemstad gevierd en we hebben een ontzettend leuke avond gehad. We hebben lekker gedanst en natuurlijk met z’n alle het nieuwe jaar ingeluid door naar ontzettend mooi vuurwerk te kijken. Kortom, het was 1 van mijn gaafste jaarwisselingen!

3 en 4 jan
Zoals ik al eerder in deze nieuwsbrief had vermeld had ik op 3 janurari een afsrpaak gemaakt met Mart en Jaqueline Baak. Ik had afgesproken dat ze me op zouden komen halen bij de boot. Bij hun aangekomen hebben we heerlijk buiten gezeten, ik ken deze mensen niet, maar het leek alsof ik ze al jaren kende. We hebben een heerlijke avond gehad, lekker gebarbequed en ontzettend goed gepraat. Er was zelf een slaapplek voor me geregeld dus ik kon aan het einde van de avond lekker m’n bed instappen en zo de volgende dag lekker uitgerust wakker worden. De dag erna zijn we heerlijk gaan picknicken en ben ik ontzettend in de watten gelegd. Het waren 2 heerlijke dagen en deze mensen hebben echt een hart van goud, dank je wel voor de mooiste 30 uur van mijn leven, het was top!

6 en 7 jan
Vandaag zijn we aangekomen in Arubaen ik heb er zin in, ben hier namelijk 5 jaar geleden op vakantie geweest, en het is een super mooi eiland met ontzettend aardige mensen. Maar we mogen waarschijnlijk geen boeken verkopen omdat er een vrouw op het eiland een boekhandel heeft, en zij denkt dat zij dan geen boeken meer gaat verkopen waardoor ze ons dus dwars gaaat liggen, maar ze is een christen, dus ik denk dat het wel goed komt, blijven bidden. Met de boeken verkoop is uiteindelijk alles goed gekomen, er zijn goede afspraken gemaakt en wij mogen gewoon boeken verkopen.

13 jan
Voor vandaag had ik een busje gehuurd met een grote laadbak zodat we gezellig konden gaan duiken.
Dus het beloofd een goede dag te worden, wij eerst naar de supermarkt ff lekker Nederlandse bolletjes gehaald met tonijn salade en wat vlees, en toen zijn we op weg gegaan naar baby beach. Toen we daar aankwamen zagen we al dat een een paar dikke zwarte wolken in de lucht hingen. Dus Michael (een goede vriend van me waar ik erg goed mee kan preten) besloot om even te gaan snorkelen om te kijken of de zee nog wel mooi was om te bekijken. Hij kwam terug met een bigsmile dat hij de eerste schildpadden al had gezien en dat het in het water nog goed te doen was. Dus wetsuit aan, spullen klaar en alles checken. Daarna even door bespreken wat en hoe en het water in. Maar het weer werd slechter en slechter, dus we moesten op een gegeven momnet weer terug zwemmen Maar ik zat op een gegeven moment met mijn flipper vast in een visdraad dus ik probeer me los te trekken, trek ik m’n flipper kapot. vast in een vis draad met me flipper, ik zag de draad wel maar was een beetje laat dus ik trek me los flipperkapot. Dus we moesten zo snel mogelijk richting de kant van de rotsen om daarop te klimmen, uiteindelijk is dit met veel pijn en moeite gelukt en zijn we er maar mee gestopt. We hebben heerlijk een BBQtje aangestoken en hebben samen heerlijk genoten van de zonsondergang met een lekker stukje vlees met remia moayonaise, het was een geslaagde dag!

Michael en Joost

Het is voor de rest deze 5 weken echt geweldig geweest. En voor volgend jaar staan er dikke poorten op het menu. West afrika, India en Sri Lanka. Dus het beloofd een goed jaar te worden.

Iedereen bedankt voor de goede zorgen, bemoedigingen, giften, en bovenal dank aan De Heer, want zonder hem was dit er niet. En wat God me hier leert, leer ik nergens anders. Het is echt ongeloofelijk. Al het positieve en negatieve commentaar wat ik krijg bouwt me op hier op de logos hope. En natuurlijk bedankt dat jullie me steunen.

God bless,

Liefs,

Joost

Lieve Mensen..

In de komende nieuwsbrief wil ik jullie een paar kleine verhaaltjes vertellen over wat ik op bepaalde dagen heb meegemaakt.. het is natuurlijk maar een fractie van wat ik allemaal mee maak, maar zo krijgen jullie in ieder geval een iets duidelijker beeld.. Deze nieuwsbrief is iets verlaat, maar de nieuwsbrief over curaçao komt hier zo snel mogelijk achter aan…

Woe 25 nov. 09
Guyana staat over het algemeen wel bekend om het vieze water, de slechte douches en andere slechte sanitaire voorzieningen, dus we waren enigszins voorbereid, maar dit had ik niet verwacht.. Na dik 48 uur gevaren te hebben stuurde de kapitein ons een rivier op waar ik van mijn levensdagen nooit een voet in zou durven zetten.. maar wonder boven wonder zwemmen er hier gewoon mensen in dit water.. (en wij in Nederland maar zeuren over ons immuunsysteem). Verder staan er hier in Georgetown bijna geen gebouwen en is zelfs de kathedraal gebouwd van hout.. we hebben er denk ik wel meer dan een uur over gedaan om aan te meren.. want echt alles kraakte en bewoog mee als kleine lucifer houtjes… wat een avontuur!

zaterdag 28 november 2009
Vandaag ben ik lekker vroeg opgestaan om te gaan werken, ik was namelijk nog geen 1 keer buiten geweest omdat er hier praktisch niks te doen is en omdat je voor dat je het weet al lek ben gestoken door muskieten. Maar binnen is het ook lekker, we hebben vandaag Indische kookles gehad en dat was echt ontzettend leuk. Heb een paar hele lekkere dingen leren bereiden en de volgende keer mag ik het alleen doen, dus ik ben benieuwd!

Maandag 30 november
Vandaag zijn we de hele dag bezig geweest met het voorbereiden voor het challenge team, we zijn gaan plannen wat we gaan doen, hebben muskieten netten en spray ingeslagen en hebben onze koffers ingepakt. Nu gaat het echte avontuur beginnen, een week zonder laptop, ipod, horloge enz enz.. Ze willen namelijk niet het risico lopen dat er waardevolle spullen gestolen worden.. dus je moet alles achter laten op de boot.. Vanaf nu gaat het echte bidden beginnen, dat doen we natuurlijk dagelijks al, maar dit wordt geen makkelijke tijd.. ik wil bij voorbaat ook al de mensen bedanken die al voor me bidden voor de aankomende periode…

Dinsdag 1 december
Vanmorgen zijn we om 9.00 opgehaald bij de lobby van het schip, we zijn met een groepje van 8 man, waarvan 2 mannen en 6 vrouwen. Met z’n allen in een veel te kleine auto gepropt en zo naar de bestemming gereden. Toen we bijna op de bestemming waren moesten we met z’n allen een veel te kleine speedboat in, die ook nog eens veel te hard over het water ging.. het was echt een onwijs vette trip.. We zijn in totaal ongeveer 3 uur onderweg geweest…

Aangekomen op onze bestemming keken we onze ogen uit.. je ziet hier echt van alles. Op straat lopen hele troepen honden, katten, paarden, koeien, geiten, kippen, ezels enz enz.. het is echt te bizar voor woorden. En weet je wat we ook tegen kwamen..? Nederlandse dijken… ik voelde me gelijk thuis haha! Guyana ligt namelijk onder zeepijl.. dus ook hier hebben ze de dijken heel hard nodig..! Eenmaal aangekomen bij de kerk werden we gastvrij ontvangen en gelijk naar onze kamers gebracht. Kort daarna gingen we even het stadje in om te kijken hoe de mensen hier verder leven. De mensen zijn hier over het algemeen erg aardig, alleen kijken ze je allemaal vreemd aan omdat ze het gek vinden dat je blank bent.

‘s Avonds hebben we met een hele groep gegeten en werd er kennelijk aan mij via de microfoon gevraagd of ik wilde bidden voor het eten.. maar ik had verstaan dat ik mezelf moest voorstellen… dus ik begin mezelf voor te stellen.. begint ineens iedereen te lachen… dus ik vroeg me af wat er aan de hand was.. totdat iemand tegen mij zei dat me werd gevraagd of ik wilde bidden voor het eten… sta je dan even voor schut..! haha!

Woensdag 2 december
Vandaag ben ik weer een ervaring rijker geworden.. dacht ik vanmorgen lekker te gaan douchen… komt er geen water uit de kraan… dus ja wat doe je dan. Uiteindelijk heb ik een emmer gevuld met uiterst hygiënisch rivier water.. een hele scheut douche gel erin gegooid.. even goed geroerd en dat maar over me heen gegooid… het is nogal primitief, maar je moet iets als je in ergens in Verweggistan zit..

Later op de ochtend zijn we naar een school met kleine kinderen gegaan om te proberen hen het 1 en ander bij te brengen… maar deze kinderen waren echt nog te jong om ook maar te begrijpen waar we mee bezig zijn.. dus hebben we maar spelletjes met ze gespeeld en het leuk gemaakt voor ze.

Donderdag 3 december tot zondag 7 december
Afgelopen week hebben we de hele kerk geverfd, schoongemaakt en alle kapotte dingen gerepareerd.. Het is een ontzettend leerzame week geweest, ik heb een hoop lol gemaakt, veel geleerd en ook een hoop met mensen gesproken… Het was een leuke maar ook zeker intensieve week en als ik heel eerlijk ben, ben ik blij dat ik weer even terug mag naar het schip.. God heeft deze week gewerkt.. en Hij kan dit werk nu ook voortzetten.. Ik wil alle mensen bedanken die hebben gebeden, want daar hebben we zeker veel aan gehad!

Zo.. dit was het weer.. het is weer lekker een samenhangseltje van allerlei verhalen maar ik heb er plezier in gehad om het te schrijven… nu weer lekker op de boot, ik ga weer even relaxen en daarna hard verder schrijven aan de nieuwe nieuwsbrief over curaçao.. ik hoop snel weer wat van me te laten horen!

Liefs, Joost